Schrijverslogboek (1)

19 november
’s Avonds laat onder het genot van een aantal glaasjes wijn in één keer het korte verhaal “Power! Attitude!” geschreven: een interview met een ex-deelneemster van het programma Topmodel Battle, vermengd met het venijnige jurycommentaar dat dit model-in-spe tijdens het programma te verwerken kreeg. Weet nog niet of het goed is, moet het een paar dagen laten liggen en er dan nog eens naar kijken. Het is maar goed dat ze de deadline van Write Now! een week hebben opgeschoven.

20 november
Een lief mailtje naar wat vrienden gestuurd met daarin het verzoek op mijn neplog te stemmen, en een berichtje op het Stories & Poems-forum gezet met hetzelfde verzoek. Denk niet dat ik die publieksprijs ga winnen, er zal vast wel iemand zijn die nóg meer mensen heeft weten te mobiliseren. Maar je weet het nooit. Misschien zijn die andere neplog-schrijvers wel allemaal contactgestoorde idioten.
Verder heb ik op het moment eigenlijk geen lopende projecten. Ik was begonnen aan een jeugdroman, maar dat vlot niet echt. Iemand op het forum gaf het pijnlijk treffend weer: “Ik dacht: wow, weer iets van jou! Maar dit vind ik helemaal niks.” Ik denk dat ik mijn eigen stijl teveel geweld heb aangedaan in een poging het “begrijpelijk” te maken voor twaalfjarigen. Misschien is dat toch niet mijn doelgroep, misschien moet ik meer oefenen, misschien moet ik het niet op een forum posten waar ze allemaal zestien zijn en in de fase dat ze neerkijken op literatuur voor jongere kinderen. Maar het heeft me wel ontmoedigd. Dan denk ik meteen: laat dan maar, dit kan ik blijkbaar niet. Ik ben niet iemand van lang sleutelen. Bij mij moet het in één keer raak zijn, anders is het niks.
Binnenkort wil ik mijn 2005-2006-verhaal gaan herlezen en herschrijven, in de hoop dat ik er een uitgever voor kan vinden. Wil hier echter niet teveel haast mee maken, het lijkt me verstandiger om eerst mijn stage bij Sirene af te ronden. Waarschijnlijk heb ik daar zelfs veel voordeel van omdat ik het uitgeverijwezen dan van de andere kant heb meegemaakt. Maar het wordt nog een behoorlijke klus om 2005-2006 publicabel te maken, dus misschien loont het de moeite om er nu alvast aan te beginnen. Ik moet bekennen dat ik dat herschrijven een saai werkje vind, en daarom stel ik het uit. Ik wil liever aan iets nieuws beginnen. Maar ik heb al zoveel onafgemaakte nieuwe dingen liggen, je kunt niet bezig blijven met beginnen, ooit moet er ook iets af.

26 november
“Power! Attitude!” opgestuurd naar Write Now. Nu dus maar afwachten en hopen op genade. De vorige keer waren ze zo vriendelijk om alle verliezers te vertellen dat we niet hadden gewonnen omdat we, lang verhaal kort, eigenlijk gewoon allemaal een slecht verhaal hadden geschreven. Dan weet je weer waar je staat. Ik reken dus maar nergens op, maar aan de andere kant: mijn inzending van dit jaar is wel een stuk beter dan die van twee jaar terug, dus wie weet.